Salonik hrabiego

„Salonik hrabiego” to nazwa stałej ekspozycji o charakterze historycznym. Za Donnersmarcków ta niewielka sala z ozdobnym plafonem (przetrwała tylko jedna część) służyła za pokój mieszkalny hrabiny Teresy, siostry hrabiego Łazarza V, ostatniego faktycznego właściciela pałacu. Niestety, dziejowa zawierucha sprawiła, że z wyposażenia pałacu niewiele się ostało, poza sejfem, kominkiem i żyrandolem w przedsionku. Można jedynie odtworzyć klimat epoki poprzez ekspozycję dziewiętnastowiecznych (które w części pochodzą z Pracowni Renowacji Antyków mgr Czesława Nowakowskiego) i dwudziestowiecznych mebli. Oryginalnym pałacowym meblem jest drewniane krzesło z czarnym siedziskiem, być może stąd pochodzi marmurowy kałamarz. Portrety kobiety i mężczyzny z przełomu wieków nie są związane z rodem Henckel von Donnersmarck i zostały użyczone przez proboszcza parafii w Nakle Śląskim. Portrety kobiet pochodzą z archiwum rodzinnego Barbary Bereski.
W chwili obecnej w „Saloniku hrabiego” jest także eksponowany fortepian oraz meble (czerwone fotele, sofa i stolik oraz sekretarzyk) pochodzące z dworku Wojciecha Weissa w Kalwarii Zebrzydowskiej, a przekazane w depozyt przez wnuczkę malarza, Renatę Weiss.

Centrum Kultury Śląskiej bardzo chętnie przyjmie wszelkie pamiątki po Donnersmarckach, choćby tylko na zasadzie użyczenia.

• 25 sierpnia 2017

Comments are closed.