Salonik hrabiego

„Salonik hrabiego” to nazwa stałej ekspozycji o charakterze historycznym. Za Donnersmarcków ta niewielka sala z ozdobnym plafonem (przetrwała tylko jedna część) służyła za pokój mieszkalny hrabiny Teresy, siostry hrabiego Łazarza V, ostatniego faktycznego właściciela pałacu. Niestety, dziejowa zawierucha sprawiła, że z wyposażenia pałacu niewiele się ostało, poza sejfem, kominkiem i żyrandolem w przedsionku. Można jedynie odtworzyć klimat epoki poprzez ekspozycję dziewiętnastowiecznych i dwudziestowiecznych mebli. Oryginalnym pałacowym meblem jest drewniane krzesło z czarnym siedziskiem, być może stąd pochodzi marmurowy kałamarz. Portrety kobiety i mężczyzny z przełomu wieków nie są związane z rodem Henckel von Donnersmarck i zostały użyczone przez proboszcza parafii w Nakle Śląskim. Portrety kobiet pochodzą z archiwum rodzinnego Barbary Bereski.
W chwili obecnej w „Saloniku hrabiego” jest także eksponowany fortepian oraz meble (czerwone fotele, sofa i stolik oraz sekretarzyk) pochodzące z dworku Wojciecha Weissa w Kalwarii Zebrzydowskiej, a przekazane w depozyt przez wnuczkę malarza, Renatę Weiss.

Centrum Kultury Śląskiej bardzo chętnie przyjmie wszelkie pamiątki po Donnersmarckach, choćby tylko na zasadzie użyczenia.

 

 

 

 

 

Fot. Magdalena Zaton (1, 2, 4), Renata Głuszek (3)

on Styczeń 16 • by

Comments are closed.