„Niedziela w Pałacu” – Lutosławski na Ślōnsku – przedstawienie teatralno-muzyczne

„Niedziela w Pałacu” – Lutosławski na Ślōnsku – przedstawienie teatralno-muzyczne

25 lutego w ramach „Niedzieli w Pałacu” odbyło się wydarzenie teatralno-muzyczne pod nazwą „Lutosławski na i po śląsku”.

Jest to autorska historia przedstawiająca przyjazd Witolda Lutosławskiego na Śląsk, gdzie zainspirowany życiem mieszkańców tego regionu, rozpoczął pisanie „melodii ludowych”, w tym 4 melodii śląskich.

Wykonawcami wydarzenia artystycznego byli: Dominika Kierpiec–Kontny – Ślōnsko Bajarka – wiolonczela, śpiew, Rafał Kierpiec – kontrabas, uczestnicy warsztatów nauki gry na skrzypcach metodą Suzuki „W dobrą strunę”, panie Monika Drygalska i Barbara Plaza, które przygotowały stronę muzyczną spektaklu.

W czasie koncertu wybrzmiały śląskie pieśni ludowe, utwory Wojciecha Kilara, Witolda Lutosławskiego w aranżacji na orkiestrę smyczkową, które stały się podłożem do opowiedzenia fragmentu życia na Śląsku polskiego kompozytora Witolda Lutosławskiego. Jego muzyka jest wzorcowym przykładem idealnego wyważenia proporcji pomiędzy formą i treścią, intelektem i emocją. Jej doskonałość zapewniła Lutosławskiemu stałe miejsce wśród największych twórców XX wieku.

Wielką radością był widok maluszków grających nawet na skrzypeczkach rozmiaru 1/32, 1/8, 1/16, po młodzież, która grała już na instrumentach pełnowymiarowych.

Metoda gry na skrzypcach „Suzuki” jest naturalnym umuzykalnieniem małych dzieci, opiera się na nauce muzyki poprzez jej słuchanie oraz zabawę, dlatego też zapewnia miłą atmosferę, bez przymusowych egzaminów i popisów.

Niedzielne wydarzenia zapewniło zarówno artystom oraz odbiorcom wielu niezapomnianych przeżyć.

Niedzielę w Pałacu dopełniły smakołyki kawiarenki dzięki pomocy Hotel – Restauracja OPERA

PATRONAT MEDIALNY

Napis Ślązag
:pgp nowe radio/88,7 FM Piekary
Jolanta Knapek „W przestrzeniach żywiołów”

Jolanta Knapek „W przestrzeniach żywiołów”

O WYSTAWIE

[…] Temat przestrzeni żywiołów odnosi się w moim rozumieniu nie tylko do natury, ale i procesów życia wewnętrznego. Sam akt tworzenia jest dla mnie żywiołem. Język malarski to głównie świat barw, który był zawsze dla mnie fascynującym, magicznym obszarem, generowanym z pokładów emocji i indywidualnego doświadczenia, gdzie przypadek wiąże się z empirią, a eteryczność i delikatność z chropowatą teksturą materii. Moje prace obejmują tę sferę obcowania z naturą, która daje mi uczucie bezpieczeństwa, pozwalając odnaleźć harmonię z Wszechświatem.[…]

Jolanta Knapek

[…] Jolanta Knapek w swoich pracach podejmuje próby interpretacji złożonej struktury świata, zarówno natury żywiołów jak i ludzkiego bytowania. Metaforyczne obrazy przekazywane w mitologiach, religijnych czy filozoficznych traktatach ujawniają swoją wciąż żywą dla wyobraźni ludzkiej inspirującą moc. Człowiek zdeterminowany doświadczaniem świata w jego tajemniczej istocie, nieogarnionej wielkości kosmosu, nieodgadnionych sił przyrody i własnego istnienia znajduje w symbolice obrazów możliwość ujęcia językiem sztuki tego co niewyrażalne i niedostępne. Podstawowe pojęcia: życia i śmierci, istnienia i przemijania, początku i końca, poszerzają obszar odniesień i artystycznych refleksji autorki o przestrzeń wszechświata, żywiołów kosmosu, tyle fascynujących co nie do ogarnięcia ludzkim umysłem. […]

Prof. Elżbieta Kuraj
Instytut Sztuki Wydział Artystyczny w Cieszynie
Uniwersytet Śląski w Katowicach
(fragment recenzji, Cieszyn, 2018)

O AUTORCE

dr Jolanta Knapek – absolwentka Edukacji Artystycznej Instytutu Sztuki Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, specjalność – malarstwo sztalugowe.

W 2019 roku pod opieką promotorską prof. Elżbiety Kuraj zrealizowała przewód doktorski w dziedzinie sztuk plastycznych w dyscyplinie sztuk pięknych.

W latach 2009 – 2018 Jolanta Knapek brała udział w licznych wystawach zbiorowych malarstwa i emalii artystycznej w Polsce, Czechach i Francji.

Twórcze poszukiwania J. Knapek skupiają się wokół eksploracji przestrzeni żywiołów, odsłaniając bogactwo, oraz złożoność tematu. Istota żywiołów, ich zmienność, nieposkromiona siła i łagodne piękno, ich dualistyczna natura, są niezmiennie tym, co stanowi źródło inspiracji, z czym Autorka podejmuję dialog, i poddaje analizie.

Elżbieta Kuraj „Poetyka materii”

Elżbieta Kuraj „Poetyka materii”

O WYSTAWIE

[…] Elżbieta Kuraj od samego początku w swojej twórczości zgłębia problem materii zarówno jako odnośnika do świata materialnego, jak i nośnika znaczeń ponadmaterialnych. Jej twórczość wyrasta z wielkiego nurtu polskiej awangardy lat 80. XX wieku, charakteryzującej się bezkompromisową postawą wobec świata, agresywnym kolorem i ekspresyjną formą. Kuraj czerpie z tej tradycji, w twórczy sposób wykorzystuje aktualne doświadczenia współczesnej grafiki, jednocześnie jednak od początku wyznacza swojemu malarstwu indywidualną i oryginalną drogę rozwoju.

Najnowsze prace artystki oscylują wokół problemu materii i materialności. Fascynacja światem przyrody otwiera Kuraj na wszystkie jej aspekty: złożoność, witalność, ale także niepowtarzalną estetykę. Kuraj, podobnie jak niegdyś Jadwiga Maziarska, dostrzega w formach roślinnych i zwierzęcych elementy rytmu, geometrii – ukrytego w przyrodzie porządku. Jej obrazy odwzorowują gest obserwatora: kolejno zbliżanie się i oddalanie od obiektu, czego efektem jest nie tylko zmiana perspektywy, lecz dostrzeżenie tysięcy detali i znaczeń, które umykają przypadkowym przechodniom. Spod pozornego chaosu naszym oczom ukazuje się harmonia, niczym w traktacie Augustyna z Hippony. Bohaterem obrazu nie jest pojedynczy osobnik, ale wielość i różnorodność. Artystka dokonuje swobodnego wyboru reprezentatywnego fragmentu większej całości. Stąd konsekwentnie stosowana kompozycja otwarta z równomiernie rozłożonymi motywami, zaakcentowana niekiedy jednym wyróżnionym motywem. Podkreślenie tego motywu dominantą intensywnego koloru zdaje się podbijać efekt złamania barw tła. Nieskończona liczba błękitów, szarości i odcieni ochry oddaje istniejące w naturze zjawisko barw ochronnych, w efekcie którego różnorodność pojedynczych osobników optycznie stapia się w nieodgadniony potencjał. Innym razem artystka robi zbliżenie na jedno zjawisko pozwalając mu zaistnieć w pełnej skali, wybrzmieć intensywnymi kolorami skontrastowanych czerwieni i granatów, aby po chwili powrócić do zgaszonej poetyki tła.

Kuraj podchodzi do przyrody afirmatywnie, a zarazem wnikliwie. Interesuje ją nie tylko struktura ożywionej i nieożywionej materii, ale również jej wewnętrzna logika, dynamika, stała zmienność. Do zaobserwowanych cech dostosowuje środki artystyczne, przede wszystkim strukturę plamy barwnej. Jej mięsistość buduje cierpliwie używając farb o różnych kolorach i nasyceniach. Wykorzystuje laserunki, zmatowienia, używa suchych pigmentów precyzyjnie dostosowując efekt do z góry powziętego założenia. Pod względem formalnym jest to pokłosie tej rewolucji, którą w malarstwie zapoczątkował impresjomizm, a rozwijał koloryzm i różne jego warianty. To przyzwolenie na malarskość malarstwa, na jego samostanowienie. Kuraj wielokrotnie nakłada kolejne warstwy farb, zmienia kierunek duktu, eksperymentuje. Inne prace wykonuje w rzadkiej w Polsce technice smalt, która polega na nanoszeniu kolorowego szkliwa na stalową blachę i wypalaniu w temperaturze 800°C. Analizując warsztat artystki widoczne jest nie tylko mistrzostwo posługiwania się różnorodnymi technikami, ale przede wszystkim wielka samoświadomość artystyczna: znajomość dokonań sztuki współczesnej, twórcze z nich korzystanie i stałe poszukiwanie własnej drogi.

Następnym krokiem tych poszukiwań wydaje się być zdzieranie zasłony materialności. Kolejne warstwy, a w nich przetarcia i prześwity niczym niedomówienia sugerują odniesienia do rzeczywistości głębszej, pozamaterialnej i prawdopodobnie pozawerbalnej. Pomaga w tym rysunek; dodawany gdzieniegdzie przypomina urwane zdanie lub krzyk. Na innych pracach pojawiające się litery sugerują traktowanie wszystkich motywów w kategorii znaku – czegoś, co jest odniesieniem do innej rzeczy, zjawiska lub konstruktu intelektualnego. Jak ikona, która jest oknem na świat metafizyczny, tak obrazy Kuraj otwierają się na rzeczywistość niedostępną zmysłowo. A co za tym idzie – otwierają nas. Percepcja odbiorcy próbuje przeniknąć materię obrazu i strukturę kompozycji.

Małgorzata Malinowska-Klimek
kurator – Galeria Extravagance | Sosnowieckie Centrum Sztuk

GWIAZDA
(olej, akryl, suchy pigment, 100×120, 2022)

Elzbieta Kuraj w ciemnogranatowej koroknowej bluzce i naszyjniku

O AUTORCE

Prof. dr hab. Elżbieta Kuraj – absolwentka katowickiego Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1982 roku uzyskała dyplom z wyróżnieniem w zakresie projektowania książki. Była współzałożycielką Miejskiej Galerii Sztuki Obok w Teatrze Małym w Tychach, którą prowadziła od 1995 do 1999 roku. W latach 1999-2012 była pedagogiem w ZSP w Bielsku-Białej. Równocześnie w roku 1999 rozpoczęła pracę na stanowisku pracownika naukowo-dydaktycznego UŚ w Katowicach Wydziału Artystycznego w Cieszynie. W 2012 roku uzyskała tytuł naukowy Profesora. W latach 2012-2016 pełniła funkcję wicedyrektora ds. artystyczno-naukowych w Instytucie Sztuki. Przez 22 lata pracy w IS prowadziła Pracownię Malarstwa.

W swojej działalności artystycznej wielokrotnie pełniła funkcję jurora w konkursach sztuki, angażowała się w organizację sympozjów, wystaw malarstwa i wystaw interdyscyplinarnych sztuki, współpracowała z MDSM w Oświęcimiu w realizacji kilkunastu projektów artystycznych prezentowanych w galeriach i ośrodkach muzealnych w Polsce i Niemczech oraz z Fundacją Email Art w Czechach w realizacji czesko-polskich projektów unijnych.

Twórczo zajmuje się malarstwem i emalią artystyczną. Ma na swoim koncie 71 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, udział w wielu wystawach zbiorowych oraz 23 nagrody i wyróżnienia za twórczość malarską, stypendia Ministra Kultury i Sztuki (1983,1988) oraz nagrody za pracę naukowo-organizacyjną UŚ.

Otwarcie wystaw „Poetyka Materii” i „W Przestrzeniach Żywiołów”

Otwarcie wystaw „Poetyka Materii” i „W Przestrzeniach Żywiołów”

Wczoraj, 23 lutego 2024 r. odbyło się otwarcie dwóch wystaw w Centrum Kultury Śląskiej: „Poetyka Materii”, w ramach której swoje prace prezentuje prof. Elżbieta Kuraj oraz „W Przestrzeniach Żywiołów” autorstwa doktor Jolanty Knapek.

Prof. Elżbieta Kuraj swój proces twórczy związała z emalią artystyczną, wydobywając pełnię sztuki z właściwości technicznych tego medium. Oprócz prac emaliowanych na blasze stalowej, można zobaczyć również obrazy malarskie, które stanowią swego rodzaju zanurzenie się w materii i fakturze, krótko mówiąc – w malarskiej alchemii. Poetyka materii to dla niej badanie i wykorzystanie substancji malarskiej jako głównego środka wyrazu artystycznego, podkreślając materialność dzieła i jego fizyczne właściwości.

Natomiast dr Jolanta Knapek skupia się na badaniu świata żywiołów, które od wieków fascynują ludzkość. W swoich pracach ukazuje bogactwo i złożoność tego tematu. Istota żywiołów, ich nieprzewidywalność, niepowstrzymana siła i delikatna piękność, oraz ich dwuznaczna natura, zawsze stanowią inspirację, z którą Artystka wchodzi w dialog i analizuje. Dla Niej także akt tworzenia jest utożsamiany z żywiołami. W jej pracach językiem malarskim są barwy i faktura wywołane z głębin emocji i osobistego doświadczenia.

Wystawa potrwa do końca marca 2024 r.

Serdecznie zapraszamy codziennie między godz. 11:00 a 17:00 (poniedziałki nieczynne)

Tłusty czwartek z bluesem 2024

Tłusty czwartek z bluesem 2024

W czwartek, 8 lutego 2024 r. w Pałacu w Nakle Śląskim odbył się, w ramach “Tłustego czwartku z bluesem”, koncert niezwykłej, młodej gwiazdy bluesa AMIYI, która została uznana polską, bluesową wokalistką roku 2023, a w roku poprzednim zdobyła polską nagrodę Bluesową: Bluesem Kalarusem, jako “Odkrycie Roku 2022”.

Artystka podczas koncertu wykonała utwory swojego autorstwa, wszystkie bardzo emocjonalne, przefiltrowane swoją niezwykłą wrażliwością, wybraźnią artystyczną.

Amiya porusza się elastycznie i ambitnie pomiędzy wieloma stylistykami począwszy od RootsBlues, CoolJazz, Soul po Latino i Funk.

Ciekawa, odważna, charyzmatyczna na scenie, obdarzona fantastycznym ciemnym, aksamitnym głosem o dużym potencjale muzycznym i szerokiej amplitudzie stworzyła niezwykłą kreację artystyczną, pełną profesjonalizmu i wyobraźni.

Śpiewa osobliwie i opowiada śpiewem o sobie, o swoich dużych i małych szczęściach, o drodze, którą pokonała, o zwycięstwach, wolności i prawie do bycia szczęsliwym.

Podczas koncertu wraz z artystką odbyliśmy taką wyjatkową podróż muzyczną wgłąb życia i siebie.

Dziękujemy publiczności, byliście – jak zawsze – wspaniali!

Artyści dziękowali za tak ciepłe przyjęcie.

Zdjęcia: Cekuś i grzecznościowo Ewa Ożdżyńska

PATRONAT MEDIALNY

Napis Ślązag
:pgp nowe radio/88,7 FM Piekary
Ferie z Cekuś 2024

Ferie z Cekuś 2024

Podczas „Ferii z Cekuś”, które odbyły się w dniach 29.01-02.02.2024 r. z pewnością nie brakowało atrakcji i emocji. Przez pięć dni grupa uczestników, wraz z opiekunami, wyjeżdżała spod Pałacu w Nakle Śląskim na pełną przygód, całodniową wycieczkę.

Dzień 1

Wyjazd do EtnoJury w Żarkach i udział w warsztatach, podczas których uczestnicy wykonywali serduszka z łyka oraz zwierzątka z siana. Wizyta w Manufakturze Hokus-Pokus, gdzie dzieci nie tylko obserwowały proces wytwarzania cukierków i lizaków, ale mogły własnoręcznie wykonać przepyszne słodkości.

Dzień 2

Zwiedzanie Muzeum Chleba w Radzionkowie, gdzie uczestnicy dowiedzieli się, z jakich składników piecze się chleb, w jakich proporcjach, jakie narzędzia są do tego potrzebne… Sami upletli piękne warkoczo-chlebki. Następnie pojechali do Laser House w Bytomiu, gdzie walczyli z laserami w kompletnych ciemnościach.

Dzień 3

Dzień na sportowo! Wyjazd do Ninja Parku oraz do Wodnego Parku w Tychach.

Dzień 4

Dzień z Bajką Pana Kleksa, czyli seans w kinie Helios, podczas którego uczestnicy zobaczyli najnowszą wersję Akademii Pana Kleksa, a następnie zwiedzili muzeum „Kleks. Magia kina”. Było magicznie, kolorowo, zaskakująco i baaardzo multimedialnie.

Dzień 5

Jak ferie to góry, jak góry to śnieg, jak śnieg to kulig. Ostatni dzień „Ferii z Cekuś” uczestnicy spędzili w Wiśle, gdzie z poziomu sań oglądali piękny, zaśnieżony górski krajobraz. Na koniec wspólne pieczenie kiełbasek i zwiedzanie skoczni Adama Małysza.

Dziękujemy pięknie uczestnikom za wspólnie spędzony czas i już teraz zapraszamy na „Wakacje z Cekuś” w pierwszym i drugim tygodniu wakacji (ostatni tydzień czerwca, pierwszy tydzień lipca).