Oskar Lubos „Konstruktion / Dekonstruktion”

ÜBER DIE AUSSTELLUNG

Die Ausstellung „Konstruktion / Dekonstruktion” ist eine malerische Erzählung über einen Prozess – nicht nur einen kreativen, sondern vor allem einen existenziellen. Oskar Lubos reflektiert darin den inneren Kampf des Menschen mit sich selbst: mit der Notwendigkeit, das Bekannte und Vertraute aufzugeben, zu zerstören oder in Frage zu stellen, damit etwas Neues entstehen kann.

Der Künstler behandelt das Bild als ein lebendiges Wesen, das einem ständigen Wandel unterworfen ist. Die Konstruktion des Werks erfolgt hier durch seine innere Dekonstruktion – aufeinanderfolgende Schichten werden aufgebaut, zerstört, verdeckt und wiederhergestellt. Das Frühere verschwindet nicht vollständig: Es bleibt als Spur eines Gedankens, als Aufzeichnung einer Entscheidung, als Fundament für eine neue Idee erhalten. In dieser Spannung zwischen Bewahrung und Verneinung entsteht der Sinn der malerischen Suche.

Der kreative Prozess basiert auf dem Prinzip „etwas für etwas” – durch Zerstörung kommt es zur Reparatur, und die scheinbar destruktive Vergänglichkeit wird in ein konstruktives Element verwandelt. Der Künstler kehrt konsequent ihre negative Bedeutung um und macht sie zum ideellen Gerüst des Bildes. Materie, Licht, Farbe und Form werden zu gleichberechtigten Teilnehmern dieses Kampfes, und die Problematik selbst wird zum Baustein des Werks.

Mroczna, ekspresjonistyczna kompozycja malarska na dwóch złączonych płótnach (dyptyk). Dominują głębokie odcienie czerni, granatu i ciemnej zieleni, które tworzą gęste, niemal duszne tło. Przez środek obrazu przebiega pozioma, poszarpana linia jaśniejszych barw – czerwieni i błękitu – przypominająca odległy horyzont lub szczelinę. W dolnej części widoczne są dynamiczne, pionowe pociągnięcia pędzla i jaskrawopomarańczowe, splątane linie przywodzące na myśl ogień lub wyładowania energii, które kontrastują z mrokiem górnej części dzieła.

rozerwanie

Dynamiczny, abstrakcyjny obraz z silnym kontrastem kolorystycznym. Centralnym elementem jest szeroki, łukowaty kształt przypominający sieć, hamak lub spiętrzoną falę, namalowany przy użyciu intensywnych błękitów, turkusów i bieli. Tło górnej części obrazu wypełnia krwista czerwień, która wydaje się prześwitywać przez "pęknięcia" w strukturze błękitu. Dolna część jest ciemna, niemal czarna, z chaotycznymi, ostrymi śladami pędzla, co nadaje całości dramatyczny i niepokojący charakter.

rozklejenie

Pionowa kompozycja abstrakcyjna utrzymana w ciepłej, ziemistej kolorystyce z dominacją brązów, ugier i pomarańczu. Przez środek płótna przebiega pionowa struktura przypominająca organiczny splot korzeni, włókien lub grubego sznura. Farba jest nałożona warstwowo, tworząc bogatą fakturę. W tle widać pionowe smugi i geometryczne, ciemniejsze bryły, a gdzieniegdzie pojawiają się subtelne akcenty jaskrawej zieleni, które ożywiają kompozycję.

tkanie

Abstrakcyjne dzieło o wertykalnej orientacji, zdominowane przez odcienie rdzy, sepii i ciemnego brązu. Obraz sprawia wrażenie teksturalnego i suchego. Centralna, pionowa forma przypomina zwęglony pień, wyschniętą roślinę lub spływającą materię organiczną. W górnej części widoczne są jaśniejsze, żółtawe prześwity, które wyglądają jak światło przebijające przez gęstą strukturę. Całość ma surowy, niemal geologiczny charakter, podkreślony pionowymi zaciekami farby.

wyschnięcie

Die Inspiration für die präsentierten Arbeiten sind eigene Objekte – eine Art Stillleben mit strukturellen Merkmalen, die dem Inhalt der Bilder entsprechen. Die während des Studiums entstandenen Installationen aus Pappe, Schnüren, Holz und Leinwand werden nicht direkt verarbeitet, sondern aufmerksam beobachtet. Der Künstler interessiert sich für ihre Rhythmen, die Struktur der Materie und die Art und Weise, wie das Licht auf den Oberflächen gebrochen wird und die verborgene Dynamik der Form offenbart.

Fragment wystawy z dwoma dużymi obrazami na białej ścianie. Po lewej mniejsze, pionowe dzieło z pomarańczowymi akcentami, po prawej szeroki, ciemny dyptyk. Na pierwszym planie czarny stolik koktajlowy z wyłożonymi katalogami wystawy „Oskar Lubos. Konstrukcja Dekonstrukcji”.

Perspektywiczne ujęcie ściany z trzema pionowymi obrazami abstrakcyjnymi. Pierwszy z lewej charakteryzuje się ciepłymi barwami brązu i pomarańczu, środkowy jest ciemny i gęsty od pociągnięć pędzla. Obrazy są oświetlone punktowo reflektorami szynowymi.

Wnętrze jasnej sali z kasetonowym sufitem. Na ścianie po prawej rząd trzech pionowych obrazów, a na ścianie prostopadłej duży, intensywnie niebieski obraz z dynamicznymi białymi formami. Przez otwarte białe drzwi widać kolejne pomieszczenie galerii.

Szeroki kadr na salę wystawową. Po lewej stronie duży, krwistoczerwony obraz abstrakcyjny, w głębi dwa kolejne płótna: jedno fioletowo-szare, drugie niebiesko-żółte. Na środku stoi czarny stolik z materiałami promocyjnymi wystawy.

„Konstruktion / Dekonstruktion” ist eine Ausstellung über das ständige Werden – über ein Bild, das niemals fertig ist, weil es sich ständig reformiert, wiedergeboren wird und neu lebt. Es ist eine Einladung, den Prozess aufmerksam zu betrachten, in dem die Zerstörung sich als Anfang und nicht als Ende erweist.

ÜBER DEN AUTOR

Oskar Lubos, uśmiechniętego mężczyzny z zarostem, ubrany w czarną koszulkę, którego twarz i ubranie są zachlapane kolorową farbą.

Oskar Lubos – geboren 1996 in Tarnowskie Góry. Absolvent des Studiengangs Malerei an der Jan-Długosz-Universität in Częstochowa. Seit 2020 arbeitet er mit der Galerie Pod-Nad in Tarnowskie Góry zusammen und seit 2022 leitet er gemeinsam die Schule für Zeichnen und Malerei der Galerie Pod-Nad.

Seit 2025 ist er Assistent für Zeichnen im Fachbereich Malerei an der Jan-Długosz-Universität in Częstochowa. Teilnehmer zahlreicher Malworkshops, u. a. in Koszęcin, die in Zusammenarbeit mit dem Gesangs- und Tanzensemble „Śląsk” durchgeführt werden. Er nahm an Gemeinschaftsausstellungen im In- und Ausland teil, darunter: 10th International Artist Residence – Art of Nature 2023 (Nova Gorica), „Obraz, którego nie ma” (Accademia di Belle Arti, Urbino, 2024), Art Surprise 6 (Urbino, 2025).

EHRENPATRONAT