Pola i Lola „Cukier w kieszeniach”

O WYSTAWIE

„Cukier w kieszeniach” to wystawa, która rozciąga się jak wspomnienie: zawodne, zapętlone, na brzegach miękkie i spowite różowym tiulem, chłodne jak perły.

To list miłosny do chaosu, schowany w wypożyczonej książce.

Wśród koralików i koronek spotkają się tu dwie artystki – matka i córka. Splotą obrazy, rysunki i przedmioty w cichą opowieść o dziewczęcości i kobiecości oraz ich drobnych towarzyszkach – melancholii, nostalgii, histerii. Objaśnią nam obie twórczynie coś o tych chorobach duszy, odsłonią świadomość pękniętą w pół między wyobrażeniem a pamięcią, a potem sięgną po wynotowane na marginesie zeszytu próby uporządkowania świata.
W przestrzeni wystawy znajdą się nie tylko obrazy, rysunki, kolaże, teksty i obiekty artystyczne, ale również osobliwe fragmenty równoległych światów: dawne kostiumy, pamiętnik czy album ze zdjęciami, których nie udało się wyrzucić. Warto pooglądać szczegóły z bliska; nie braknie tym pracom dziecięcej naiwności, nastoletniej swobody, matczynej uwagi i babcinej wprawy.

Zapraszamy Państwa do świata kwiatów malowanych jak ostrzeżenia i cierpliwie nawlekanych koralików – na wystawę o obronie przez nadmiar – przesyt słodyczy, pamiątek, niewypowiedzianych na głos myśli. I na wystawę o tym, jak pewne rzeczy zostają z nami, nawet kiedy przestajemy je nosić. Znajdziemy je za jakiś czas, w nieopróżnionej kieszeni.

Szeroki kadr przedstawiający jasną salę wystawową z drewnianą podłogą. Na środku stoi duża, czarna ścianka, na której wiszą cztery obrazy. Obok niej znajduje się mniejsza, szara ścianka z dwoma obrazami. Po lewej stronie widać sztalugę z tekstem, a po prawej sztalugę z plakatem wystawy. W tle widoczne są duże okna.

Jasna sala wystawowa z manekinem w centrum, ubranym w krótką, błyszczącą sukienkę i ekstrawagancki kapelusz. Za manekinem, na ścianie, wisi rząd obrazów w prostokątnych ramkach. Z sufitu zwisają udrapowane fragmenty materiału w różnych kolorach. Po lewej stronie znajduje się duże okno, a pod nim kaloryfer.

Zdjęcie przedstawiające róg pomieszczenia wystawowego. Na białej ścianie wisi obraz w ramce, przedstawiający kobietę w welonie, z fragmentem białego, koronkowego welonu zwisającym z ramki. Obok, na czarnym postumencie, stoi otwarte białe pudełko, a na ścianie obok widoczne są włączniki światła.

Drewniane, ciemnobrązowe krzesło stoi na drewnianej podłodze. Na jego siedzisku leżą trzy białe katalogi przewiązane jasnymi wstążkami w odcieniach fioletu i zieleni. Na górnym katalogu widnieje napis "OLGA I MARZENA CUKIER W KIESZENIACH".

W centrum kadru znajduje się drewniana komoda z marmurowym blatem i lustrem. Na blacie stoją filiżanki, mała roślina doniczkowa oraz ozdobne przedmioty. Jedna szuflada komody jest otwarta. Po prawej stronie stoi drewniane krzesło z ozdobnym, haftowanym siedziskiem. W tle widać inne obrazy na ścianach i fragment drugiego krzesła.

Zbliżenie na instalację artystyczną na czarnym podeście, pokrytym przezroczystym, tiulowym materiałem. Na nim leżą czarne rękawiczki, różowe koronki i uschnięta róża. W tle widoczne są inne elementy wystawy, w tym obrazy i białe okna.

Szeroki kadr przedstawiający salę wystawową. Na pierwszym planie, po lewej, na czarnym podeście pod tiulem leży złoty but, czarne rękawiczki i różowe koronki. Dalej stoi manekin w jasnej, ozdobnej sukni i futrzanej etoli. Po prawej stronie stoi manekin w długiej, niebieskiej sukni z trenem i futrzanym obszyciem. W tle wiszą obrazy, a także widoczne są duże okna.

Wzdłuż białej ściany w galerii sztuki wisi sześć obrazów w czarnych ramach. Obrazy przedstawiają stylizowane postacie ludzkie w różnych pozach i odcieniach. Podłoga sali jest drewniana, a w tle widać ozdobny sufit i dalszą część galerii.

O AUTORKACH

Czarno-białe selfie kobiety w okularach z kręconymi włosami. Na głowie ma narysowaną koronę, a wokół dekoltu ozdobny rysunek. Za nią widoczny jest fragment obrazu przedstawiającego postać kobiecą.

Pola Minster (Marzena Naliwajko) – absolwentka ASP w Katowicach, dyplom z malarstwa w 2002r. Jej twórczość to portret kobiecego życia – od narodzin, przez dorastanie, aż po dojrzałość. W późniejszych latach przybiera pseudonim Pola Minster, zmienia tematykę i estetykę. Prowadzi swoją modelkę w ciasną, gęstą samotnię wielkomiejskiego pejzażu, jako kobietę dojrzałą, wyemancypowaną, żądająca samookreślenia, silną lecz samotną wobec trudnych wyborów i relacji.

Ważniejsze wystawy:
2007 r. – Bliźniemu swemu – cykl wystaw m.in. Zachęta-Warszawa, Arsenał-Poznań, BWA Rzeszów Pałac Sztuki w Krakowie, BWA Katowice, Muzeum Miejskie-Wrocław,
2008 r. – Szwecja – Współczesne malarstwo polskie – Skogas,
2009 r. – Meksyk – Droga Krzyżowa wystawa w Bazylice Matki Boskiej z Guadalupy – Mexico City,
2010 r. – Gotowa do wyjścia wystawa w Płockiej Galerii Sztuki,
2013 r. – Miejska Galeria Sztuki w Chorzowie Kreacja,
2014 r. – Muzeum Historyczne w Bielsku Białej, Galeria Zamkowa, Kobieta zmienną jest,
2015 r. – Varbalog – (Węgry) Femina in arte,
2016 r. – Galeria Teatru Korez, Katowice – Kobieta i mężczyzna,
2017 r. – Galeria TO TU, Rzeszów – Już lecę,
2021 r. – Muzeum w Chorzowie – Każda ostatnia chwila.

Rozmyty portret młodej kobiety z długimi, ciemnymi włosami. Na włosach ma jasnoróżowy kwiat. Tło jest jednolicie czerwone.

Olga Lola Naliwajko – polska artystka współczesna. Jej twórczość jest heterogeniczna, obejmuje różne dziedziny sztuki i rzemiosła. Dyplom uzyskała w 2021r., w Wyższej Szkole Artystycznej w Warszawie na kierunku malarstwo ze specjalnością malarstwo w scenografii, obejmującym charakteryzację filmową i teatralną oraz elementy kostiumografii i scenografii. Artystkę interesują zagadnienia takie jak fille fatale i figura drapieżnej dziewczynki, przypadek w sztuce i procesie tworzenia. Prowadzi warsztaty dla dzieci i młodzieży, oswajające ze sztuką współczesną i zachęcające do eksperymentowania z formą. Występowała również z zespołem K-essence, m.in. w koncercie Męskiego Grania 2022.

Wybrane wystawy:

2018 r. – Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, Czas i wdzięk niepodległej 1918-2018,
2019 r. – Płocka Galeria Sztuki (Galeria Kreski), Blow-up an idea! Themersonowie 2019,
2022 r. – Chorzowskie Centrum Kultury (Galeria w Bramie), Świat jest przerażającą trąbą,
2023 r. – Instytut Historii Sztuki Uniwerystetu Łódzkiego, Smaruję furię dżemem truskawkowym,
2023 r. – Płocka Galeria Sztuki (Galeria Kreski), Okres przejściowy między poduszką a nożem.

Wystawa będzie prezentowana do 28 września 2025 r.